To άρθρο αυτό γράφτηκε από τον Κυριάκο Μαυρίδη. Είναι διαχειριστής σε Hedge Funds και κατασκευαστής αλγοριθμικών μοντέλων αυτοματοποιημένου trading και έχει κάνει μεταπτυχιακά στα Εφαρμοσμένα Μαθηματικά, στη Στατιστική και στα Μαθηματικά Μοντέλα Πρόβλεψης.
Στη συγκεκριμένη περίοδο όπου η παγκόσμια οικονομία διέρχεται κρίση με τη χώρα μας να τη βιώνει με εξαιρετικά επώδυνο τρόπο λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να προσεγγίσουν το ζήτημα στην πραγματική του διάσταση. Για τη χώρα μας η κρίση κορυφώθηκε πρωτίστως λόγω δομής και νοοτροπίας. Η νοοτροπία αποτελεί το βασικό συστατικό με το όποιο χτίζονται και λειτουργούν οι οικονομίες. Αποτέλεσμα του τρόπου σκέψης και λειτουργίας μας είναι και η έλλειψη επιχειρηματικότητας στα πλαίσια (πολυ)μετοχικής συνεργασίας.
Οι περισσότερες επιχειρήσεις στη χώρα μας είναι μικρές προσωπικές ή οικογενειακές, ακριβώς γιατί δεν έχει εμπεδωθεί το πνεύμα πολυμετοχικών σχημάτων. Η ανυπαρξία τέτοιων σχημάτων βέβαια καταδικάζει την οικονομία να φυτοζωεί, χωρίς τη δυνατότητα περαιτέρω ανάπτυξης. Η πολυμετοχικότητα υπηρετεί το τρίπτυχο πάνω στο οποίο λειτουργούν οι οικονομίες με πραγματική αναπτυξιακή δυνατότητα: ΙΔΕΑ – ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ – MARKETING.
Οποιαδήποτε ιδέα, που θα μπορούσε να “μεταφραστεί” σε επιχειρηματική ευκαιρία θα ήταν αδύνατο να υλοποιηθεί δίχως χρηματοδότηση. Τις περισσότερες φορές ο έχων το knowhow στερείται των πόρων. Τελικά βέβαια καμία υλοποιημένη επιχειρηματικά ιδέα δεν μπορεί να αποφέρει κέρδη αν δεν επικοινωνηθεί αποτελεσματικά. Η νοοτροπία που αποτελεί τροχοπέδη στην υλοποίηση μιας ιδέας σε τελικό προϊόν είναι αυτή που υποδεικνύει πως ένα άτομο μπορεί να κάνει τα πάντα, να επιτύχει δηλαδή και στα τρία στάδια του τριπτύχου. Και εδώ ασφαλώς έρχεται η πολυμετοχικότητα, η συνεργασία για να δώσει τη λύση.
Το λεγόμενο incubation, όπου η χρηματοδότηση μιας ιδέας υλοποιείται στα πλαίσια μιας συμφωνίας είναι διαδεδομένη πρακτική έως και δύο αιώνες πριν σε πιο ανεπτυγμένες οικονομίες. Είναι δεδομένο πως καμία επιχείρηση δεν μπορεί να επεκταθεί όταν λειτουργεί με συγκεντρωτισμό χωρίς τμήματα με διακριτούς ρόλους όπου και η αξιολόγηση θα καθίσταται ευκολότερη. Το “άνοιγμα” της μετοχικής βάσης αποτελεί υπέρβαση που οφείλουμε να κάνουμε με τον ίδιο μας τον εαυτό, με τις αγκυλώσεις και τις ιδεοληψίες μας.
- Πόσο έτοιμοι είμαστε άραγε να λειτουργήσουμε πέρα και πάνω από το εγώ;
- Πόσο διορατικοί είμαστε για να δεχθούμε προσωρινές υποχωρήσεις στο πλαίσιο μελλοντικής ανάπτυξης και κερδοφορίας;
- Πόσο υπεύθυνα μπορούμε να συνεργαστούμε και να αφοσιωθούμε σε αυτό που μπορούμε να κάνουμε καλύτερα;
- Πόσο ειλικρινά κατανοούμε το πρώτο συνθετικό της λέξης shareholding που σημαίνει “μοιράζομαι”;
Πολλές φορές μια λέξη απεικονίζει με μεγάλη ακρίβεια το δρόμο που πρέπει να ακολουθούμε. Shareholding. Η τέχνη του να μοιράζομαι. Δεν είναι εύκολο, αλλά είναι μονόδρομος. Οι διαφωνίες είναι αναπόφευκτες αλλά μπορούν να λειτουργήσουν συνθετικά.
Ως Έλληνες είχαμε από την αρχαιότητα αδυναμία να λειτουργήσουμε κάτω από συνεργατικό πνεύμα, με θαυμαστά βέβαια αποτελέσματα όποτε το καταφέραμε. Αν και είναι ιδιαίτερα “εύκολο” να αποδώσουμε στο DNA μας την αδυναμία μας αυτή, είναι δεδομένο πως πρέπει να το αλλάξουμε. Οφείλουμε να το αλλάξουμε. Έχουμε ήδη αργήσει.
Καλή σας επιτυχία!
